wtorek, 29 września 2009

Podsumowań czas...


Minęło ponad cztery miesiące odkąd życie w Krainie Radoka wywróciło się do góry nogami. Z początku ciężkie i nieprzespane noce zastąpione zostały chwilami wdzięcznej radości oraz momentami wspólnego odkrywania świata wraz z bardzo młodą damą. I wierzcie mi lub nie, ale satysfakcjonujące oraz wielce fascynujące jest dla rodzica patrzeć jak taka malutka osóbka zdobywa kolejne doświadczenia życiowe. Można by, rzec w żargonie graczy, że taki maluszek expi na życiu ;)
Jakim przeżyciem jest pierwszy posiłek spożyty nie z butelki, a za pomocą łyżeczki i jak podstępni rodzice najpierw rozsmarują po całej twarzy nieszczęsnego dziecka porcję deseru jagodowego, a potem pstrykną serię zdjęć ku uciesze własnej.
Zawsze dziwiłem się zafascynowaniu rodziców ich pociechami... dziwiłem się, aż do teraz. Czynności dla nas, dojrzałych i "dużych", w oczach takiej młodziutkiej istotki czasem urastają do rang epokowych wydarzeń. Pierwszy uśmiech, opanowanie kolejnego grymasu twarzy, czy choćby pierwsze dźwięki potrafią ucieszyć naprawdę wiele osób ze środowiska takiego maluszka, nie wyłączając jej samej.
Ostatnio od jednej z współpracownic usłyszałem, że oszalałem na punkcie córki. Tak, potwierdzam, mam sporego "joba" na punkcie córeczki. Żółtych papierów nie mam... zaraz mam... akt urodzenia jest przecież żółty. Czyli oficjalnie mam świra na punkcie własnego dziecka, papier na to też mam :P Ale to chyba dobrze, że ta dziewczynka już teraz jest oczkiem w głowie tatusia. Prawdziwa Księżniczka Tatusia :D Ostatnio najlepsze chwile jakie spędzam w ciągu dnia to te w towarzystwie żony i córki. Czyżby człowiek zaczął dorośleć?
E... tam chyba nie. W moim przypadku to "wydoroślenie" chyba nigdy nie nastąpi. Cóż, człek ma tyle lat na ile się czuje. Star Wars mi nie przeszło i przejść nie ma zamiaru. Kilka figurek wpadło w moje łapki za sprawą mojej ukochanej małżonki i mam zamiar uzupełnić galerię oraz opisy, bo fotek kilka się zebrało.
Prawdą jest to, że przy opiece nad takim nieporadnym szkrabem doba strasznie się skurczyła. Zresztą do braku czasu przyczyniła się też praca, a raczej powiększenie obowiązków służbowych. Stąd ta czteromiesięczna przerwa w uzupełnianiu wpisów.
Myślę, że wzorem jednego z bohaterów serii gier, od którego z zaczerpnąłem mój drugi nick (Garrett), uda mi się skraść odrobinę czasu i zasiąść do klawiatury by przelać za jej pomocą kilka słów na te wirtualne strony i ponudzić was kolejnym szturmowcem lub klonem, ewentualnie pochwalić się tym co ostatnio zmalowałem z Konfrontacji.

Niech Moc będzie Wami i do natężanego wpisu :D

niedziela, 24 maja 2009

Baby on Board


Tak, tak, stało się. W Krainie pojawił się owoc miłości Lauresy i Radoka. 3 kg i 53 cm cudownej małej kobietki śpi, je i uprzyjemnia życie świeżo upieczonym rodzicom. Fascynujące jest to, że taki maluszek absorbuje szalenie dużo czasu, ale wynagradza to naprawdę wspaniałymi chwilami.

Pozdrawiam i polecam. :D

poniedziałek, 13 kwietnia 2009

Wielkanocna wizyta Zajączka

W natłoku zajęć związanych ze zmianą miejsca zatrudnienia oraz zbliżających się obecnych Świąt czasu na przesiadywanie przed kompem za dużo nie miałem, co widać po drobnym zaniedbaniu "mojego miejsca sieciowego". Ale korzystając z ustawowego wolnego od pracy to chciałbym nadrobić pewne zaległości.

W pierwszej kolejności chciałbym Wszystkim złożyć życzenia Wesołych i Spokojnych Świąt oraz jak najbardziej mokrego Dyngusa :D i żeby Szczęście nigdy Was nie opuszczało.

Rad z wiosennej atmosfery oraz z okazji, że moja Ukochana zebrała siły i razem z córeczką (rezydującą póki co w brzuszku) postanowiły mi towarzyszyć w dopełnieniu Wielkosobotniej tradycji, postanowiłem zabrać moje dziewczyny do księgarni. Niestety nie zastaliśmy żadnej nowej mangi, której by moje nie miało Kochanie, a mogło umilić sobie czas Świąt lekturą, ale ... spotkaliśmy za to Komandosów Republiki. Małżonka moja z szerokim uśmiechem porwała jeden egzemplarz "Prawdziwych Barw" z półki i podreptała z nim do kasy. Radości mojej końca nie było. A jak się później okazało, to był dopiero początek. Luba moja znając mnie na wskroś, poprowadziła mnie w stronę pobliskiego marketu do działu zabawek i używając swoich sposobów przekonała mnie bym się nie opierał przed kupnem... figurki najsłynniejszego przemytnika w Gwiezdnych Wojnach. Przyznam się ... uległem pokusie zakrapianej odrobiną szantażu. I tak nasza krótka eskapada w rejony księgarni zaowocowała jakże wspaniałymi podarkami od mojej Ukochanej Małżonki.



Jak widać na zamieszczonych zdjęciach figurka Hana Solo jest dość specyficzna, bo nawiązuje do pewnego momentu z Nowej Nadziei. W późniejszym czasie postaram się bliżej przedstawić ten model.

Ciesząc się kolejnymi Świętami spędzonymi z moją Ukochaną, nieświadom byłem, że Jegomość zwany Zajączkiem Wielkanocnym kica w naszą stronę ciągnąc ze sobą kolejne przedziwne rzeczy, które miały wywołać u mnie uśmiech na twarzy. Oj, dziś byłem wdzięczny za fakt posiadania uszu, inaczej chyba bym się uśmiechał dookoła swojej głowy. Już spieszę z wytłumaczeniem. Nie ukrywam, że fanem Star Wars jestem, nie ukrywam, też że uwielbiam Mandalorian oraz czasy Wojen Klonów. Lubię CloneTrooper'ów wszelkiej maści oraz StromTrooper'ów. A szczególnym sentymentem darze Komandosów Republiki (polecam wszystkim grę - naprawdę kawał dobrej strzelaniny w realiach Wojen Klonów). I tak moja Małżonka uzbrojona w tą wiedzę, postanowiła po rozpieszczać swojego partnera życiowego. Skutkiem czego była szeroko rozdziawiona japa autora tych słów oraz zatracenie na krótka chwilę zdolności składnego wypowiadania swych myśli, a potem podziękowaniom nie było końca. Zresztą zobaczcie jakich tematów do dalszych opisów dostarczyła mi moja Żona.




Co jak co, ale rozpieszczony zostałem do granic możliwości. Modele 10-cio calowe należą do zestawu"Republic Commando Delta Squad"dedykowanemu grze o przygodach tego oddziału. Natomiast miniaturki stanowią szalenie fajną mieszankę sił republiki oraz imperium.

Dzięki wzbogaceniu kolekcji takimi okazami, dostałem pozwolenie, na przeorganizowanie jednej z półek z książkami. Ochoczo zabrałem się do pracy i po kilku minutach udało mi się nie tylko znaleźć miejsce ale i nawet zgrabnie wyeksponować moją dumę. Co oczywiście udokumentowałem na zdjęciach.



W najbliższym czasie, jak już wspomniałem postaram się opisać szerzej nowe skarby, a teraz jeszcze raz życzę Wam Wesołych Świąt i mykam spać, bo się późno zrobiło.

Pozdrowienia.