Mundur Gwiezdnej Floty - Projekt Cosplay w Krainie.

To, że jestem fanem SF nie jest tajemnicą. uwielbiam wszystko co jest związane z podbojem
kosmosu, od gier, przez literaturę po filmy. A miłość do tego gatunku zapoczątkowały nie Gwiezdne Wojny (choć te widziałem zdecydowanie wcześniej), a właśnie losy załogi Enterprise 1701-D pod dowództwem kapitana Jean-Luc Picarda. To właśnie Gwiezdna Flota i jej doktryny ugruntowały moje spojrzenie na takie tytuły jak Galactic Civilizations, czy Endless Space.

Siłą rzeczy moim marzeniem byłoby zasilić szeregi Gwiezdnej Floty. A ponieważ i podobne marzenie dzieliłem z małżonką postanowiliśmy je spełnić. Projekt zbroi Mandaloriańskiej jest już prawie ukończony (brakuje mi kilku drobiazgów by zgłosić się do Mandalorian Mercs) zatem czas na projekt nr 2, czyli mundur Gwiezdnej Floty.

Dzięki pomocy naszych znajomych mundury już się szyją, a w zasadzie już są uszyte, ale dotrą do nas dopiero po weekendzie majowym. Kolejnym elementem kostiumu są komunikatory oraz oznaczenia rang. A dziś właśnie takowe dotarły do nas. Zestaw metalowych komunikatorów i pinów mogących posłużyć jako baza do każdej rangi wykonane są wręcz idealnie.

 I tak, ja zasilę korpus naukowy (lub medyczny - jeszcze się zastanawiam) Gwiezdnej Floty w niebieskiej wersji munduru, a moja małżonka wystąpi w wersji czerwonej. Pierwsza akcja mundurowa - to Space-con 25.05. w Rybniku ;)

Pozdrawiam i do następnego przeczytania.

"Star Wars: The Old Republic: Revan" - Drew Karpyshyn - Biblioteka Krainy

Jestem wielkim fanem Gwiezdnych Wojen w każdej postaci: filmy, gry, książki, a nawet zabawki. O moich zainteresowaniach dobitnie świadczą m. in.: kolekcja figurek, jaka zdobi moje półki, czy hełm Shadow Stormtroopera, że o przynależności do Polskiej Społecznosci Mandalorian - Manda'Yaim z pełną zbroją mandaloriańską nie wspomnę. Jednak nie jest to miłość bezgraniczna. Filmy są naiwne i radośnie głupiutkie, pełne nieścisłości, które łatają książki. Niestety gro książek wydawanych pod logiem Gwiezdnych Wojen są czytadłami pisanymi głównie dla rozwinięcia świata, by nie rzecz - dla kasy. Jednak zdarzają się perełki. Pozycje pióra Zahn'a, Traviss czy właśnie Karpyshyn'a warte są poświęcenia im kilku dłuższych chwil.

Po przeczytaniu Rebelii musiałem zmienić klimaty, a ponieważ na biurku leżała książka Revan, wybór był oczywisty (zresztą małżonka przeczytała książkę wcześniej i radośnie zdradzała mi kolejne zawiłości scenariusza). Dodatkowo choroba sprzyjała zagłębieniu się w lekturę. Na tyle, że książkę skończyłem w jeden dzień, a co przy naszej pełnej wigoru córce łatwe nie bywa. 

Darth Revan to postać znana z gry Knights of the Old Republic, rewelacyjnej gry RPG rozgrywającej się około 3000 lat przez zdarzeniami znanymi z Nowej Nadziei. Książka Star Wars: The Old Republic: Revan jest nie tylko kontynuacją losów Revana ze wspomnianej gry ale jest również idealnym łącznikiem ze scenariuszem właśnie dedykowanemu tytułowi gry MMO. 

Z dużymi obawami podchodziłem do tej książki, bo przecież jak można stworzyć powieść na podstawie gry i to jeszcze MMO? A okazuje się, że można i to całkiem nieźle. Fabuła idealnie uzupełnia narrację, z którą gracze The Old Republic spotkają się podczas specjalnych zadań zwanych Flashpoint. Jakież było moje zaskoczenie, gdy razem z Laures i dwoma innymi graczami przebijaliśmy się w poszukiwaniu części droida bojowego HK-47, gdy to gra zaserwowała nam scenariusz z wydarzeniami o których miałem okazję czytać właśnie w książce Karpyshyn'a. Wspomnienie o jakich wydarzeniach mowa było by zdradzeniem fabuły nie tylko książki, ale i Flashpoint'a, ale jeśli macie okazję, to zagrajcie w "The False Emperor " bo warto. 

Największym atutem książki jest bohater wokół, którego prowadzona jest narracja, jego podejście do rozumienia Mocy oraz wdrażanie go w życie. Książkę czyta się szybko i bardzo przyjemnie, gdyż akcja jest dynamiczna i nie przynudza. Wątki poboczne łączą się w zgodny obraz przyczynowo-skutkowy. 

Star Wars: The Old Republic: Revan jest chyba jedną z lepszych książek ze świata Gwiezdnych Wojen jakie czytałem. Nie tylko świetnie uzupełnia Knights of the Old Republic, ale rozwija wątki z gry MMO The Old Republic. Naprawdę rzadko się zdarza, że książki na podstawie gier są dobre. Ale Revan wybija się z tego schematu. Szczerze polecam, zwłaszcza fanom czasów Starej Republiki.

Pozdrawiam i do następnego przeczytania.

"Rebelia" - Marcin Gawęda - Biblioteka Krainy

Po lekturze Gambitu Michała Cholewy wydanego nakładem wydawnictwa Warbook miałem duże oczekiwania względem innych tytułów, które można było znaleźć w ich ofercie. Zatem skusiłem się na zakup kolejnych książek. Jedną z nich była Rebelia pióra Marcina Gawędy.

Sam opis na rewersie okładki był dość obiecujący. Wynikało z niego, że będziemy mieli okazję poczytać o literackiej wizji wydarzeń z przed kilku lat dziejących się w czasie jednej ze zmian polskich żołnierzy w Iraku. Osią wydarzeń miała być "największa bitwa Wojska Polskiego od czasów Drugiej Wojny Światowej".

Dostajemy jednak historię poszarpaną wątkami szpiegowskimi, czasem politycznymi, ale w głównej mierze wytykającą błędy dowództwa polskiego oraz niezrozumienie potencjału jakim dysponuje nasza armia. Naprawdę było przykro czytać (i oglądać w relacjach w TV z tamtych czasów) o żołnierzach jeżdżących na patrole w Honkerach.

Sama akcja opisuje zdarzenia mające miejsce w Iraku w czasie powstania Muktady as-Sadra. Z opisu wynikałoby, że główną osią fabuły będzie heroiczna walka polskich żołnierzy o City Hall, zresztą pikanterii historii dodaje fakt, że sprawa jest autentyczna. Co ciekawe sprawa została nagłośniona kilka lat po całym zdarzeniu i stosownie nagrodzona odznaczeniami.
Jednak czytając Rebelię nagle pojawia nam się sprawa przemytu broni, która tak naprawdę ostatecznie okazuje się czymś innym. Potem gdzieś znowuż mamy sprawę morderstwa, a w miedzy czasie nasi żołnierze jadą bronić wspomniany City Hall.
Czasem miałem wrażenie, że autor chciał opisać naprawdę bardzo wiele wątków (które spokojnie wystarczyły by na jeszcze trzy książki) i troszkę się pogubił w narracji. W pewnym momencie pojawia się opis pierwszego szturmu na polskie pozycje obronne, a potem akcja skupia się innych wątkach. Już pod koniec książki przestałem liczyć, na poznanie szczegółów "polskich termopili" gdy w epilogu przeczytałem, zwieńczenie akcji, która rzekomo trwała w przeciągu ostatnich dni równolegle do opisywanych wydarzeń. Autor zupełnie pominął coś co w zasadzie reklamuje całą książkę, a skupił się na kilkunastu innych watkach.
W pewnym momencie miałem wrażenie, że brakło zwyczajnie kilku opisów wydarzeń. To tak jakbym oglądał film, następnie stacja telewizyjna w momencie rozpoczęcia się głównego wątku zaczęła nadawać blok reklamowy, a po skończonych reklamach zobaczył bym głównych bohaterów ocierających pot z czoła i mówiących: "takiej akcji to ja jeszcze nie przeżyłem" i pojawiły by się kończące napisy.

Bardzo ciężko mi się czytało tą pozycję. Mnóstwo wątków, mieszająca się akcja i niewykorzystany potencjał - tym dla mnie była Rebelia Marcina Gawędy. A szkoda, bo mogło być znacznie lepiej.