StarCraft 2, czyli w co jest grane w Krainie...

Miniony weekend upłynął mi na "radosnej" walce z moim komputerem i StarCraft'em. Otóż robiąc drobne porządki na półeczce z grami w łapki wpadła mi kompletna część pierwsza tej strategii, pomyślałem, czemu nie (w końcu kiedyś miałem przyjemność troszkę pograć w ten tytuł, ale romans był raczej krótki - nie zaiskrzyło, czas dać drugą szansę) i rozpocząłem proces instalacji. Po kilku chwilach odpaliłem grę i mym oczom ukazała się ferajna barw niczym po wybuchu w farbiarni. Szybciutko zatem odpaliłem google'a i rozpoczęły się poszukiwania rozwiązania. Po kilku godzinach poszukiwań i próbowania rożnych opcji poniosłem klęskę i mój 64-bitowy system Windows 7 nie jest w stanie odpalić StarCraft'a 1 z dodatkiem. W sumie nie próbowałem jeszcze aktywować klucza w sklepie Blizzard'a i pobrać wersji elektronicznej, ale majowy weekend przed nami więc może się skuszę na wypróbowanie tego. Jedno jest pewne, pierwsze dni maja upłynął mi pod znakiem StarCraft na pewno, bo małżonka zaopatrzyła mnie w drugą część wraz z dodatkiem (korzystając z całkiem fajnej promocji na Ultima.pl). 

Ja cię jeszcze uruchomię na Windows 7

Od momentu premiery Wings of Liberty i Heart of Swarm jakoś tak z umiarkowanym zainteresowaniem zerkałem w ich stronę. A bo to "takie wyciąganie kasy od ludzi wydając grę na raty", a bo tyle "gier innych lepsiejszych widziałem" i takie tam moje marudzenie. Jednak wczoraj, gdy odpaliłem kampanię zdałem sobie sprawę jak ja grzeszyłem i błądziłem. Kampania i sama gra jest na wskroś totalnym przedstawicielem RTS. I żeby nie było, nie jestem fanem rozgrywek PvP w takich produkcjach. 

Zawsze grając w strategie preferowałem dobry scenariusz napędzający rozgrywkę i kolejne misje, którymi mógłbym się rozkoszować w samotności, na spokojnie obmyślając taktykę i budując swoją potężną armię. A to z czym kojarzył mi się StarCraft (wybaczcie stereotyp, ale zazwyczaj jako gracza PvP widzę młodego Azjatę pozbawionego odruchu mrugania i operującego na klawiaturze niczym pianista) było dalekie od mojego ideału rozrywki. Jednak pierwszy kontakt z StarCraft 2 zmienił moje podejście do tego tytułu. 

Blizzard mając na uwadze takich lamerów sieciowych meczy jak ja stworzył kampanię, która naprawdę daje radę. A na kolana powaliła mnie polska wersja językowa. W grze spolszczeniu uległy nawet napisy na drogach asfaltowych. Ja wiem, że nowości nie piszę, bo gry Blizzard'a są jakością samą w sobie, a Starcraft 2 swoje lata i pozycję na rynku ma ale dla mnie długi weekend może być deszczowy, bo z domu się nie ruszam i nadrabiam moje braki w tym rewelacyjnym tytule. 

 

A Ty jakie masz plany na weekend majowy ? 

Pozdrawiam i do następnego przeczytania.

Mundur Gwiezdnej Floty - Projekt Cosplay w Krainie.

To, że jestem fanem SF nie jest tajemnicą. uwielbiam wszystko co jest związane z podbojem
kosmosu, od gier, przez literaturę po filmy. A miłość do tego gatunku zapoczątkowały nie Gwiezdne Wojny (choć te widziałem zdecydowanie wcześniej), a właśnie losy załogi Enterprise 1701-D pod dowództwem kapitana Jean-Luc Picarda. To właśnie Gwiezdna Flota i jej doktryny ugruntowały moje spojrzenie na takie tytuły jak Galactic Civilizations, czy Endless Space.

Siłą rzeczy moim marzeniem byłoby zasilić szeregi Gwiezdnej Floty. A ponieważ i podobne marzenie dzieliłem z małżonką postanowiliśmy je spełnić. Projekt zbroi Mandaloriańskiej jest już prawie ukończony (brakuje mi kilku drobiazgów by zgłosić się do Mandalorian Mercs) zatem czas na projekt nr 2, czyli mundur Gwiezdnej Floty.

Dzięki pomocy naszych znajomych mundury już się szyją, a w zasadzie już są uszyte, ale dotrą do nas dopiero po weekendzie majowym. Kolejnym elementem kostiumu są komunikatory oraz oznaczenia rang. A dziś właśnie takowe dotarły do nas. Zestaw metalowych komunikatorów i pinów mogących posłużyć jako baza do każdej rangi wykonane są wręcz idealnie.

 I tak, ja zasilę korpus naukowy (lub medyczny - jeszcze się zastanawiam) Gwiezdnej Floty w niebieskiej wersji munduru, a moja małżonka wystąpi w wersji czerwonej. Pierwsza akcja mundurowa - to Space-con 25.05. w Rybniku ;)

Pozdrawiam i do następnego przeczytania.

"Star Wars: The Old Republic: Revan" - Drew Karpyshyn - Biblioteka Krainy

Jestem wielkim fanem Gwiezdnych Wojen w każdej postaci: filmy, gry, książki, a nawet zabawki. O moich zainteresowaniach dobitnie świadczą m. in.: kolekcja figurek, jaka zdobi moje półki, czy hełm Shadow Stormtroopera, że o przynależności do Polskiej Społecznosci Mandalorian - Manda'Yaim z pełną zbroją mandaloriańską nie wspomnę. Jednak nie jest to miłość bezgraniczna. Filmy są naiwne i radośnie głupiutkie, pełne nieścisłości, które łatają książki. Niestety gro książek wydawanych pod logiem Gwiezdnych Wojen są czytadłami pisanymi głównie dla rozwinięcia świata, by nie rzecz - dla kasy. Jednak zdarzają się perełki. Pozycje pióra Zahn'a, Traviss czy właśnie Karpyshyn'a warte są poświęcenia im kilku dłuższych chwil.

Po przeczytaniu Rebelii musiałem zmienić klimaty, a ponieważ na biurku leżała książka Revan, wybór był oczywisty (zresztą małżonka przeczytała książkę wcześniej i radośnie zdradzała mi kolejne zawiłości scenariusza). Dodatkowo choroba sprzyjała zagłębieniu się w lekturę. Na tyle, że książkę skończyłem w jeden dzień, a co przy naszej pełnej wigoru córce łatwe nie bywa. 

Darth Revan to postać znana z gry Knights of the Old Republic, rewelacyjnej gry RPG rozgrywającej się około 3000 lat przez zdarzeniami znanymi z Nowej Nadziei. Książka Star Wars: The Old Republic: Revan jest nie tylko kontynuacją losów Revana ze wspomnianej gry ale jest również idealnym łącznikiem ze scenariuszem właśnie dedykowanemu tytułowi gry MMO. 

Z dużymi obawami podchodziłem do tej książki, bo przecież jak można stworzyć powieść na podstawie gry i to jeszcze MMO? A okazuje się, że można i to całkiem nieźle. Fabuła idealnie uzupełnia narrację, z którą gracze The Old Republic spotkają się podczas specjalnych zadań zwanych Flashpoint. Jakież było moje zaskoczenie, gdy razem z Laures i dwoma innymi graczami przebijaliśmy się w poszukiwaniu części droida bojowego HK-47, gdy to gra zaserwowała nam scenariusz z wydarzeniami o których miałem okazję czytać właśnie w książce Karpyshyn'a. Wspomnienie o jakich wydarzeniach mowa było by zdradzeniem fabuły nie tylko książki, ale i Flashpoint'a, ale jeśli macie okazję, to zagrajcie w "The False Emperor " bo warto. 

Największym atutem książki jest bohater wokół, którego prowadzona jest narracja, jego podejście do rozumienia Mocy oraz wdrażanie go w życie. Książkę czyta się szybko i bardzo przyjemnie, gdyż akcja jest dynamiczna i nie przynudza. Wątki poboczne łączą się w zgodny obraz przyczynowo-skutkowy. 

Star Wars: The Old Republic: Revan jest chyba jedną z lepszych książek ze świata Gwiezdnych Wojen jakie czytałem. Nie tylko świetnie uzupełnia Knights of the Old Republic, ale rozwija wątki z gry MMO The Old Republic. Naprawdę rzadko się zdarza, że książki na podstawie gier są dobre. Ale Revan wybija się z tego schematu. Szczerze polecam, zwłaszcza fanom czasów Starej Republiki.

Pozdrawiam i do następnego przeczytania.